<![CDATA[<body><script type="text/javascript">
function setAttributeOnload(object, attribute, val) {
if(window.addEventListener) {
window.addEventListener('load',
function(){ object[attribute] = val; }, false);
} else {
window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; });
}
}
</script>
<div id="navbar-iframe-container"></div>
<script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script>
<script type="text/javascript">
gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() {
if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) {
gapi.iframes.getContext().openChild({
url: 'https://www.blogger.com/navbar/9440330?origin\x3dhttp://junfestin.blogspot.com',
where: document.getElementById("navbar-iframe-container"),
id: "navbar-iframe"
});
}
});
</script>]]>
ikasampu ng umaga. tumungo ako sa bahay ng aking kaibigan na si allan seco A.K.A. babaero. Inanyayahan ko siya bisitahin namin ang aming kaibigang si Roan sa kanilang bahay sa Jhocson Sampaloc Manila, Philippines.
Sa aming pagdating sa kanilang tinitirahan, napansin namin na siya ay nagmamadali patungong isetan recto upang ipasa ang mga papeles para sa kanyang trabaho kung kaya't nagpasya kami na samahan siya doon.
Pagsakay namin ng jip patungong divisoria, agad kong dinukot ang bente pesos na tila mapupunit na sa kalumaan at iniabot ito sa drayber.
Makaraan ang ilang minuto sa pagsabak sa napakatrapik na kahabaan ng legarda at recto, nakarating din kami sa aming destinasyon.
Iniwan na namin si roan sa ibaba ng mall ng tumungo na kami dito sa netopia. Kasulukuyan pong nanonood ng nikaro no go at prince of tennis ang inyong lingkod at ang aking kasamang si alan.
Iyan lamang po para sa araw na ito mga magiliw na tagasubaybay. Paalam at mag-aalmusal pa lamang kaming tatlo.
Sa mismong oras na ito ay nakikita ko si roan ana palapit sa amin, nakangisi at tila gutom na gutom na.